Bir dünya arıyorum sessiz,

Ümit dolu hiç çilesiz,

Gezilmezdi o dünyada gülsüz,

Hiç kimse kalmazdı öksüz,

Sevenler sevgililer gezsin dursun,

Kuşlar beş bir yandan nehirler çağlasın,

Rüzgâr göklere yapraklar savursun,

Her bir yerde başka mevsim olsun.

Bir günde yaşardık dört mevsim,

Yaşar eğlenirdik duyulurdu sesim,

Açılırdı o zaman kül nefesim,

Dert olmazdı mutluluk çalardı sazım.

Kalaylı çiniye benzerdi yerler,

Sokakta mutlu dolaşırdı âşıklar,

Resim çizerdi gökte bulutlar,

Güneş batarken dağılırdı renkler.

Menfaatler körelir insanlık dolardı,

Medeniyet gölünde niceleri yüzerdi,

Her yer sanki huri melek dolardı,

O dünyada acı ve dert biterdi.

                        FEDAİ BİRCAN