Akşam güneşi batarken,

Kızıl grubu seyrettim,

Sabah oldu ufuk çizgisinde,

Yalnız süzüldü gözlerim.

Tan yeri ağardı yine yalnızım,

Yüreğim buruk geri dönmüşüm,

Öyle doldu taştı ki efkârım,

Dert çekmek oldu benim günlerim.

Bir köşeye sıkışıp ağladım için, için,

Feleğe sordum neydi benim suçum,

Şu fanide gülmeyen garip başım,

İstedim tanrıdan toprağa göçüm.

            FEDAİ BİRCAN